جای خالی آدم ها

حسین رحمتی زاده

47

یک
هیچ چیز مثل جای خالی آدمها دقّ آدم را در نمی آورد. هربار چشمت می افتد، انگار یک تکه از تنت را کنده‌اند و با خود برده اند و تو تازه داری حسش می کنی. هروقت کسی می میرد، هر وقت کسی می رود، هر وقت کسی…
دو
جای خالی را پر کنید. ما پر کردن بلد نیستیم آقا. جای خالی را دق می کنیم. دق کردن را خوب بلدیم. وقتی زن آتقی رفت، آتقی دق کرد و مرد. خودمان با چشم خودمان دیدیم. همسایه ها که این حرفها را ندارند.
سه
دختری را می شناسم که چندجای خالی داشت. حفره ای توی سینه اش، ارتفاع بلندی توی سرش و چند خالیِ پلاستیکی روی ورقه قرص هایش. آب دریاها را نمی فروخت که هیچ، اشک هایش را هم برای خودش نگه می داشت.
چهار
جای خالی یعنی صندلی های همیشگی‌مان توی کافه ی همیشگی‌مان که حالا هر روز با آدم های مزخرفِ متفاوت پر می شود.

 

#حسین_رحمتی_زاده

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.