نکته هایی برای نویسندگی از سامرست موام(قسمت اول)

50

نکته هایی برای نویسندگی از سامرست موام

(قسمت اول)

 

  • برای یک نویسنده مفید است که خود را در شرایطی قرار دهد که هر چه بیشتر بتواند با فراز و نشیب های زندگی انسان برخورد کند. لازم نیست هیچ کاری را زیاد انجام دهد، ولی باید با هر کاری اندکی آشنایی داشته باشد.

 

  • یک نویسنده باید بداند که هر پیش آمد بمه منزله کیسه گندمی است برای آسیاب او. آری، استعداد داشتن، بیست و دو ساله بودن، پنج سال وقت داشتن، صد و پنجاه لیره در سال درآمد داشتن. نعمت بزرگی است.

 

  • نویسنده تنها موقعی نمی نویسد که پشت میزش نشسته باشد. بلکه در حقیقت او در تمام روز، هنگام برخورد با مسائل مختلف، مشغول کار است. هر چه می بیند و هرچه احساس می کند برای مقصود وی مفید است. او همیشه دانسته و ندانسته در گنجینه ذهنش به به اندوختن ذخائر می پردازد.

 

  • من آرزو داشتم که در عالم نویسندگی اسم و رسمی پیدا کنم. لذا خود را در معرض هرگونه تغییری که فرصت اندوختن تجربیات بیشتر را به من می داد، قرار دادم و هر چیزی را که به دستم به آن می رسید خواندم.

 

  • نویسنده فقط به شرطی می تواند همیشه بارور باشد که دائما وجود خویش را تازه نگه دارد و فقط وقتی می تواند وجود خویش را تازه نگه دارد که در همه حال روحش را با تجربیات جدید قوت بخشد و برای این کار هیچ راهی پرثمرتر از کاوش مشتاقانه در آثار ادبی بزرگ گذشته نیست. زیرا یک اثر هنری را معجزه پدید نمی آورد بلکه حاصل تهیه و تدارک است.

 

  • جون فکر می کردم که عمر آنقدر طولانی نیست که برای آموختن روش خوب نوشتن کافی باشد، میل نداشتم وقتی را که تا این حد برای رسیدن به مقصود مورد نیازم بود، در فعالیت های دیگری صرف کنم. من هرگز نتوانسته ام خودم را متقاعد کنم که جز نویسندگی چیز دیگری برایم اهمیت دارد.

 

  • خوب نوشتن موهبتی غریزی نیست، هنری است که به مطالعه مداوم و عمیق نیاز دارد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.